Wij hebben een woonboot.......

We hebben een woonboot, die ligt in de Amstel.........Kent u die Nederlandse meezinger? Voilà de tekst:

We hebben een woonboot, die ligt in de Amstel -- We hebben een schuitje, 't is ons ideaal ----- En ben je een keertje bij ons aan de Amstel ----Kom dan in ons bootje, gerust allemaal !!

Voor ons trouwen was de tekst enigszins aangepast ( ze = we, Amstel = Ringvaart), maar nu, zo'nanderhalf jaar later, klopt het helemaal. Ons uitzicht is prachig, maar achter en naast ons staan enorme gebouwen en wolkenkrabbers. s'Avonds als er overal lichtjes branden, is dat heel leuk, al dat getwinkel om je heen in het donker. In èèn van die gebouwen, zit helemaal bovenin een opening (van dichtbij waarschijnlijk 1 x 1 m ). Enhoewel het hier volkomen vogel-loos is, kun je daar, in die opening een vogel in en uit zien vliegen en daar zou je nou stil naar gaan zitten kijken, want horen is hier geen optie, met al die stadsgeluiden om je heen.Waar we ze wel kunnen horen en wel in grote getale, is op de eerste plek, waar we afmeren, nadat we op 28 oktober uit Alphen aan den Rijn zijn vertrokken. Och, die arme Alphenaren: 7 bruggen zijn we hier gepasseerd, die open kunnen. Voor onshoeven er maar 2 open, de rest is gelukkig hoog genoeg. De herinnering , aan al die brugopeningen als moeder met kinderen en fietsen, was zeker niet positief.

Het is prachtig weer en voorlopig varen we de zon tegemoet. De vaartocht over de Oude Rijn is een beetje thuis zijn en roept veel op, als je hier ruim 20 jaar hebt gewoond. We kijken onze ogen uit naar allerlei bekende plekjes, o.a. waar onze zeilboot heeft gelegen, waar we gewoond hebben en dan worden we toegezwaaid door een paar leden van het vrouwenkoor, die in een huis aan het water vergaderen (?) Na dit alles draaien we het Aarkanaal op en varen rustig op de Zegerbrug af, die netjes op tijd opengaat. Ter Aar voorbij en om 12.00 uur onder de Papenbrug door. Na Nieuwveen gaan we bakboord uit het Tolhuissluisje in, wat bediend wordt door een ex dorpsgenoot. Dat levert uiteraard leuke reacties over en weer op en om 12.30 uur varen we dan Amstel op. Tussen de brug van Vrouwenakker en die van Uithoorn, zijn een paar aardige ligplaatsen aan bakboordzijde, waarvan wij er een uitkiezen om te overnachten. En inderdaad....... worden we verwelkomd met een enorm spreeuwenconcert, vanaf een boerderij aan de overkant. We hebben een prachtig wijds uitzicht over de weilanden `en over 3 provincies t.w. Utrecht, Noord-Holland en Zuid-Holland. Een leuk stekje ook, om nog even een fietstochtje te maken. Helaas valt de duisternis al vroeg inover al dat moois, en s`avonds steken we lekker ons houtkacheltje aan. ......

De volgende ochtend vertrekken we na de koffie en kunnen aansluiten achter een binnenvaartschip, dat bij Amstelhoek uit de Kromme Mijdrecht komt. Dat scheelt wachten op brugopeningen, want die openen sneller (uiteraard) voor beroepsvaart. Zodoende meren we al na èèn uur varen aan bij een, door ons uitgezocht, plekje aan de overkant van Nessersluis, een dorpje vlakbij Nes aan de Amstel. Ook weer erg mooi en rustig (als je het verkeer op de Amsteldijk negeert) en wel zò rustig dat we voor de laatste keer gaan genieten van ons saunaatje. Afkoelen doe je dan gewoon in de Amstel (brrr) en relaxen op het voordek in de luie stoel, zo lekker was de temperatuur nog buiten. Die avond gaat dan ook de zgn. Champagnefles open, om de laatste overnachting van onze, bijna 5 maanden durende, reis te vieren.

De laatste dag breekt dan onherroepelijk aan en de trossen gaan los, weliswaar met enige weemoed, maar ook wel weer fijn om even op de plaats rust te maken. Het is een mooi traject, waarbij de zon over die enorm brede, alsmaar slingerende Amstel schijnt, terwijl het idyllische Ouderkerk aan de Amstel langzaam voorbij trekt evenals de vele prachtige landgoederen aan weerszijden van het water. Tegen lunchtijd arriveren we op de plaats, waar we zullen overwinteren, waar we de auto weer kunnen gebruiken, drinkwater bij de hand hebben en over wlastroom kunnen beschikken. Toch wel een luxe!! Waar we kunnen gaan sporten, zingen, winkelen, bezoekjes afleggen etc.

En als je wilt weten, waar weprecies zijn, mail ons dan, want, zoals het woonbotenlied zegt: Iedereen is van harte welkom!!!

Veel liefs van Ad en Tineke, enne...... tot 1 april 2010.

Een lang verhaal

Je kan een lang verhaal kort maken, maar daar de afstand tussen Oude Wetering en Alphen aan den Rijn kort is, maak ik nu van een kort verhaal, een lang verhaal, want er valt toch wel, binnen een tijdsduur van 1.40 uur heel wat te beleven......

Het verblijf, zo dicht bij 'ons Weteringbrug' voelt aan als een warm bad. We doen weer even of we 'thuis'zijn: dezelfde winkels om boodschappen te doen, hetzelfde praatje bij het kopen van een krant en dezelfde wandelingen door de prachtige Waterleidingduinen. We krijgen veel bezoek, worden veel uitgenodigden worden weer verwend door onze vaste leverancier en voormalig dorpsgenoot van o.a. verse warme appelflappen (och arme lijn!!). Daar tegenover staat dat de bewoners van dit stukje Kerkstraat, de kade waaraan we liggen afgemeerd, niet blij zijn met ons en de onvriendelijkheid druipt van de kade. Tijdens onze reis van de zomer hebben we veel vriendelijke mensen ontmoet, en hartelijkheid ondervonden, maar daarvan ontbreekt hier elk spoor. Ze kunnen dus blij zijn als we op 21 oktober, vergezeld van dochter+ kleinkinderen de trossen losgooien en vertrekken in de richting van de Braasemmermeer, met achterlating van onze auto, die we, voor het gemak, maar even van stal hebben gehaald. Het weer is redelijk en we kunnen met ons rustige tempo, genieten van allerlei bekende plekjes langs deze route. De brug van Woubrugge draait keurig op tijd voor ons, na een verzoek per marifoon. En om 12.15 uur varen we de Oude Rijn op, in de hoop, dat er ruimte voor ons is, aan de kade van de Oudhoornseweg nabij cafe`De Heul. En jawel, dat lukt, hoewel het lastig afmeren is, maar met hulp van onze extra bemanningsleden, liggen we om 12.30 uur keurig aan de wal. Wat ishet een leuke ervaring, als de oudste zoon vanaf zijn voordeur, de boeg van ons schip, tussen de huizen door, kan zien liggen.

Een prima plek dus,met heel lieve overburen. We halen de auto op en zullen hier verblijven tot we aan de laatste etappe gaan beginnen richting Amsterdam, alwaar , gedurende 5 maanden de Avontuur een lekkere winterslaap zal gaan houden op een mooi plaatsje aan de Amstel.

Er komt dus nog 1 verhaal, we houden jullie opde hoogte...........

Van Amsterdam naar de Haarlemmermeer

SILODAM, daar zijn we weer!!! Zelfde steiger, zelfde uitzicht, zelfde sfeer, zelfde vriendelijke mensen, heerlijk!! Onze logè wordt opgehaald door haar kinderen, nadat ze even heeft geproefd van het drukke stadsleven. Een enorm verschil met de polder, dat zal duidelijk zijn, maar weer met zoveel andere voordelen, zoals een keur aan reismogelijkheden, winkels binnen fiets/loopafstand en cultuur 'om de hoek'. Hoe heerlijk voelt het, al je s'avonds laat, na een avondjecultuur, gewoon een kwartiertje door het park fietst en dan al thuis bent, of in no time per metro bij Ikea kunt gaan winkelen, zonder al het gedoe van parkeren. Een gevoel van vrijheid, weer een heel andere vrijheid dan die we voelden bijv. aan de Grote Brekken bij Lemmer, waar we èèn waren met de natuur.

We blijven 10 dagen.We betalen braaf het binnenhavengeld en niemand stoort ons op deze riante plaats. De vriendelijke eigenaar ervan komt even kijkenwie we zijn en geeft zijn telëfoonnummer:'Ik ben nog niet klaar met mijn schip, blijf maar, zolang jullie willen!'We hebben een levendig contact met de bewoner van een oude sleepboot, die vertelt over zijn 5 jaar durende zeiltocht over de wereldzeeën met zijn gezin. Er wordt weer viool gespeeld door ons 7 jarig buurmeisje, dit keer met pianobegeleiding. En s'avonds genieten we van de prachtige zonsondergangen, waartegen de vele masten van enorme charterschepenafsteken.

Maar dan, met het oog op onze planning voor de komende maand, vertrekken we weer; 1600 liter water zwaarder, het Noord Zee kanaal op. Niet bepaald een mooi traject te noemen, langs al die industriegebieden, waar de frisse lucht ver te zoeken is. Maar wel noodzakelijk om via Zijkanaal C en de Grote Sluis te Spaarndam in het Spaarne te komen richting Haarlem, de bijzondere, monumentale stad van Frans Hals. We moeten sluis- en doorvaartgeld betalen en dan wordt ons gemeld, dat we ligplaats kunnen nemen tussen brug 2 en 5. Het wordt brug nr. 5 de Gravestenenbrug, aan bakboordzijde. Een prachtige plek, die veel historie uitstraalt. Naast een zgn. tweeling pakhuis uit 1606, schuin tegenover het oudste museum van Nederland, het Teylersmuseum. Lopend 5 min. van de Grote Markt, het kloppend hart van de stad, met het stadhuis, de Grote- of St.Bavokerk en de gezellige terassen en eetgelegenheden. We maken o.a. een wandeling langs de Vlaamse sporen van de stad, die ontstaan zijn toen veel Vlamingen tijdens de 80-jarige oorlog naar Haarlem vluchtten,w.o. Frans Hals en Lieven de Key, die in 1593 bouwmeester werd van Haarlem.

Na 2 dagen, d.i. op 9 oktober varen we verder, via de Zuider Buiten Spaarne. We nemen de vele hindernissen i.d.v. talrijke bruggen, die allemaal open moeten, hangen kilometers ver achter een groot zandschip, dat met 4,5 km/uur zich door de wateren ploegt, en belanden dan tenslotte in de Haarlemmerringvaart, die ons zal voeren naar Oude Wetering, t.w. de kade aan de Kerkstraat, ons doel voor de komende dagen.

Lekker even zo'n bekend stekkie...............

Terug van weggeweest....

We krijgen een passagiere aan boord!! Gezellig en tegelijk een uitdaging om een flinke tocht te gaan maken. Bovendien is een extra bootsmaatje heel fijn en handig om er bij te hebben! Op 21 september gaan de trossen los en nemen we afscheid van het gezellige Meppel. Via het Beukerssluisje, de Belterwijde, de Blauwe Hand en de prachtig slingerende Walengracht gaan we richting Blokzijl. Daar het vakantiegewoel nu min of meer voorbij is, druven we dat nu best aan. Het schattige sluisje door en om 16.15 uur liggen we riant in de havenkom aan de kade, met uitzicht op eeuwenoude huisjes, en een oude openstaande keersluis,uit de tijd dat het IJsselmeer nog Suidersee heette en de vissersvrouwen nog met angst en beven bij zwaar weer uitkeken naar de komst van hun mannen. We zien vele mooie gevels en o.a. een kerk uit midden 17e eeuw. Het moet een rigoreuze verandering zijn geweest , toen in 1942 de Noord -OostPolder gerealiseerd werd. Die avond genieten we van een uitstekend dinertje bij het restaurant Kommekie, alwaar we charmant worden bediend door een dame uit Alphen aan den Rijn (!)

De volgende dag wordt een lange 'vaar'dag. In 5 uur tijd bevaren we achtereenvolgens het Vollenhoven kanaal, Kadoelermeer, Zwarte Meer en het Ramsdiep, dat parallel loopt aan het Ketelmeer. We hebben even wat vertraging i.v.m. wachttijd bij de brug over de openstaande Kadoeler keersluis, maar verder verloopt alles voorspoedig. Het is een afwisselende tocht, waarbij we o.a. genieten vangrote aantallen vogels. We krijgen enorme golfslag te verwerken, als we het Ketelmeer oversteken, zodat ons Ikea-keukentjeweer even begint te leven, maar na de sluis in de monding van de Hoge Vaart - Flevoland, meren we veilig af aan de steiger BANK VAN KETEL te Ketelhaven. We hebben enige tijd geleden de Lage Vaart door de Flevopolder bevaren, en zijn erg nieuwgierig naar de Hoge Vaart, hoewel we veel negatieve geluiden over het saaie en eindeloze van deze 62 km. lange tocht door de polder hebben gehoord.

Zodoende varen we op 23 september de Hoge Vaart in en zien de eerste 15 km., hoe het land op allerlei manieren wordt bewerkt, eindeloze akkers met verschillende gewassen en enorme velden met windmolens, fascinerend om van zò dichtbij te zien. en dit alles glijdt met een snelheid van 6,5 km/uur aan ons voorbij. Hoezo saai?? We onderbreken bij Biddinghuizen onze reis voor een boodschap en we eten een heerlijk harinkje op de plaatselijke markt. Een goed verzorgde steiger maakt deze landing zeer plezierig. Maar we willen verder. Uiteindelijk zijn er wat verjaardagen en feestjes in het vooruitzicht, die we vanuit Amsterdam makkelijk kunnen bereiken. En met ons tempo hebben we nog wat te gaan.

Na Biddinghuizen gaat het saaie verhaal helemaal niet meer op, want we varen tussen prachtig begroeide oevers door. Soms ontstaan er zelfs visioenen van de Amazone rivier, maar de krokodillen ontbreken (gelukkig!) Bij km paal 23 meren we af aan de steiger 'Spiek', genoemd naar de zandbank die destijds in de Zuiderzee op deze plek lag. Nu is hier het Vaartbos, een schitterende plek voor onze Avontuur. Aan alle kanten bomenen vòòr de steiger een open plek in het bos. Daarbij nog het volkomen verstilde water, waarin de begroeiing, die al enigszins herfstachtig kleurt, weerspiegelt wordt en we moeten constateren, dat dit de meest paradijselijkeaanlegplaats is op onze reis tot nu toe.

De volgende ochtend, heel vroeg, ligt er een zachte nevel over het water en het bedauwde gras en bomen staan de glinsteren in de bleke ochtendzon. Het is een bijzondere ervaring om, rustig zwemmend, dit alles om je heen te zien. Een prachtige aanblik, waar we met moeite afscheid van nemen. Verder gaat de reis, die nu wat minder interessant wordt ,varende onder de A27 door en aan beide zijden de verschillende wijken van Almere. Tegen lunchtijd arriveren we bij de bekende kanosteiger aan de Hoge Vaart, nabij de Lepelaarsplassen. Het is heerlijk om in dit prachtige gebied even de benen testrekken en te fietsen, en al dit moois met onze vriendin te kunnen delen..

Nog even genieten we van de rust, om de volgende ochtend vroeg te gaan vertrekken, naar ons laatste doel van deze periode: de Silodam - Amsterdam (als het lukt!)We varen om 9.20 de Zuidersluisuit bij De Block van Kuffeler (vluchthaven), na weer 5 m omhoog te zijn geschut. De zon begint te schijnen en het Markermeer strekt zich als zilver voor ons uit. Het eerste wat we spotten is het Paard (vuurtoren) van Marken, de huisjes van Uitdam, het schilderachtige Durgerdam en tenslotte de Schellingwouderbrug over het Buiten IJ. Het `gedoe` bij de Oranjesluizen duurt maar 10 minuten, zodat we, vroeger dan verwacht, tegen lunchtijd, de Oude Houthaven indraaien. en dan worden we opgeroepen door een kennis,ook wonend aan de Solidam, met de boodschap dat `onze` oude plek nog vrij is. Dus meren we daar weer aan, alsof we nooit zijn weggeweest. We betalen binnenhavengeld (ah, meneer Verroen van de Avontuur),en dan nemenafscheid van onze vriendin, Na overleg met onze voormalige buren, kunnen we nu met een gerust hart onze festiviteiten gaan bezoeken. We hebben een mooie en gezellige reis achter de rug......

3 Provincies

Op 10 september vertrekken we van de steiger aan de Noarder Alde Wie (vert.. Noorder oude weg) We hebben genoten van de vele zeilboten, die opkruisten in de sloot om op de plas (Goingarijpster poelen) te kunnen komen, tegen wind in, En dan de ondergaande zon, ongelooflijk mooi. Via een paar lage bruggetjes, die keurig voor ons opengaan en de Scharster Rijnbrug, vanwaar de brugwachter ons de hoogte van 3.70 m toeroept, zodat we rustig door kunnen varen, komen we op het grote donkere Tjeukemeer. Boosaardige witte schuimkoppen op een woest uitziend meer, weerhouden ons er niet van om, om 14.30 uur aan te komen bij de passantenhaven van Echtenerbrug. Jachthaven de Meerkoet, met enorm zeurende eenden en een vriendelijke havenmeester, die onze 23 meter veel te lang vindt om helemaal te berekenen. Echternerbrug kan zo klein niet zijn, of er is wel iets lekkers voor ons te eten, zoals bijv. gebakken paling. Mmmmm!!

En we gaan verder. De volgende ochtend, 11 september, vertrekken we weer. De schipper wil altijd vroeg vertrekken, daar er dan meestal nog weinig wind staat, waar je last van kunt krijgen, tijdens het varen met onze 60 tonner. Na de Jonkers- of Helomavaart en het prachtig slingerende riviertje de Linde, dat gedeeltelijk de natuurlijke grens vormt tussenFRIESLAND en OVERIJSSEL, verlaten we om 12.15 uur de eerstgenoemde provincie, met al zijn meren, rivieren, vele prachtige ligplaatsen, de goed zorgen van de Marrikrite, en kunnen niet anders dan goede herinneringen hieraan behouden.

Tussen km.paal 21 en 22 bakboord uit, de Ossezijlersloot in, alwaar we afmeren, vlakvòòr Ossenzijl, het dorpje, dat onmiddellijk aan het natuurgebied de WEERRIBBEN doet denken. Uiteraard moeten we daar iets van meenemen en we besluiten hier 2 dagen te blijven, om te wandelen, te fietsen en met ons volgbootje een mooie tocht door dit spannende gebied te maken. En datzulke ontspanningen ook weleens tot behoorlijke inspanningen kunnen leiden, blijkt, dat als we tijdens een fietstocht bij een doodlopend paadje aankomen, waar alleen via een veerpontje de weg vervolgd kan worden. Maar dat je dan ook zelf moet zien, dat het pontje naar jouw kant toekomt, en je moet draaien aan een grote slinger, dan is elke halve meter erèèn!! Even riep e.e.a. associaties op met het Amsterdams pierement (daar is de orgelman....) maar de muziek ontbrak en de druppels die op het voorhoofd ontstonden, deden die vergelijking verdwijnen.

Als we 2 dagen later vertrekken, is de schipper wat nerveus bij afvaart. Er moet nl. een 5m brede brug gepasseerdworden (reken uit: 30 cm aan elke kant over) waarbij de aanloop een flinke knik van 30' vertoont. En daar onze Avontuur nog weleens zijn kont flink laat uitzwaaien, is dat een hachelijk experiment. Bemanning voorop, stootkussen bij de hand, blik op scherp en het loopt weer goed af!! Via het kanaal Steenwijk-Ossenzijl arriveren we rond 12 uur in Steenwijk. De wind is intussen weer flink aangewakkerd en het regent van tijd tot tijd. Steenwijk ziet er daardoor niet vriendelijk uit, dus we varen door, met als doel voor die dag Giethoorn, waar ook met slecht weer iets te beleven en te zien valt. Door een flinke wachttijd bij de brug bij Middenbuurt, in het kanaal Beukers-Steenwijk, komen we pas om ca. 2 uur aan. Het is lastig afmeren tussen meerpalen, die pararallel aan de wal zijn geplaatst op ongeveer 30 m van elkaar. Maar ook dat lukt, na enig puzzelen, liggen we er keurig tussenin. Giethoorn - wel hier en gunter, stap in mijn punter - ach, wie kent het niet. Schattig, schoon, druk, lieflijk en ongastvrij voor passanten, maar dat deert ons niet. We wandelen er doorheen, en de volgende dag zetten we onze reis voort. Onder de Blauw Hand brug door, waar een lachende brugwachter ons 'goed reis' toeroept, de Blauwe Hand (= meer) en de Belter Wijde over, en via het piepkleine Beukerssluisje, het Meppeler Diep op En nog maar steeds 4 beaufort windkracht, het houdt maar niet op.

DRENTE here we come !! We hebben in deze tijd te maken met een echte planning i.v.m. een feestje wat op 16 september gevierd wordt in Bodegraven, dus er moet e.e.a. georganiseerd worden, zoals een huurauto. Meppel bleek , een aantal weken geleden, daarvoor prima te kunnen voldoen, dus òp naar Meppel. Nog even een tussenstop/overnachting bij een favoriet plekje in de HoogeveenseVaart en op 15 september arriveren we in Meppel. We krijgen een prima ligplaats aan de kade van het Westeinde. Vlakbij het gezellige centrum, waarveel te doen is. We voelen ons weer helemaal thuis en kunnen lekker even met het bekende Fiatje 500 naar het feestje, en de kinderen en kleinkinderen. Na nog wat noodzakelijkheden te hebben afgehandeld zijn we na 2 dagen weer thuis, op onze Avontuur (deze keer in Meppel dus.........)

wordt vervolgd........

Grauw in Grouw

Harde wind....veel regen, het weer zit dus niet erg mee in Grouw. Maar de havenmeesters zijn erg vriendelijk: '23 meter is wel erg lang, komt niet voor op onze tarievenlijst. Maak er maar 11 of 15 meter van'. En... in Grouw kun je lekker kuieren in het oude dorpje, met zijn kleine straatjes en steegjes, je kunt er goed fourageren (4 xheen en neer met de fietstjes) , je kunt er heerlijk eten, gezellig (!) samen naar de kapper, een fietstocht maken en tot slot nog even, vòòr het waterbunkeren nog lekker genieten van de whirlpool. Wantwater is weer nodig, voordat we op 6 september besluiten te gaan zoeken naar een rustig plekje omwat mee te pikkenvan het voorspelde mooie weer.

Op de Wijde Ee, voorbij de Peanster Ee zijn heel veel aanlegplaatsen c.q. steigers van de Marrekrite. Het is een uitgelezen plek, zonder beroepsvaart, om de mooiste zeilschepen/scheepjes te spotten. Veel herinneringen komen boven bij het zien van de vele prachtige houten, gaffel getuigde, zeilbootjes. Tel daarbij op een groot aantal skutsjes en andere grote plat- en rondbodems,en niet alleen op het water, maar ook in de lucht, grote luchtballons, die vlakbij, aan ons voorbij trekken, dan kun je wel begrijpen, dat we onszelf geen tijd gunden om bijv. rustig wat te lezen. en dan s'avonds.............

SLUIT JE OGEN (oh nee, want dan kunt je dit niet lezen) STEL JE VOOR:

Je woont aan een groot meer. De zon is net onder en de wind valt weg. Langzaam lijkt het alsof alle golven en rimpels in het water met èèn grote hand worden glad gestreken. Boven de horizon verschijnt plotseling een grote oranje bal, de maan. Zijn weerschijn geeft een grote oranje streep in het water. En dan verbleekt de oranje gloed tot een zilveren bol. Als het helemaal donker is, worden de zilveren maan en de sterren weerspiegeld in het water. Een doorzichtige neveldeken valt neer over het meer. De contouren van bomen, struiken, een verre molen, een boerderij vervagen, en alles wordt een sprookjesachtig geheel. Zo zacht, zoveel rust............

Plotseling klinkt het boerig geblaat vanschapen en het brutaal gesnater van eenden.................

Op 9 augustus besluiten we weer eens wat 'af te zakken'. Een mooie binnendoorroute wordt uitgestippeld en als er schoon schip is gemaakt, vertrekken we richting Sneekermeer. Via de Goalingarypster poelen vinden we ligplaats in de Noorder alde Wie. Steiger SN60 is voor ons. Tot morgen, dan trekken we verder................

P.S. Misschien ten overvloede, even dit. Als je reageert, vinden we dat heel erg leuk. Maar kijk uit dat reacties niet te persoonlijk worden, want de reismee-site is gigantisch openbaar. Dus houd het oppervlakkig. Gewoon gezellig mailen met een persoonlijk tintje, kan natuurlijk altijd via onze eigen adressen.

Fryslân

Als het nou zo rustgevend en positief voelt, waarom zou je dan niet even in die sfeer blijven en er lekker van genieten??

Eigenlijk......is de legale aanlegperiode 3 x 24 uur. Maar omdat de zomervakantie-gasten zienderogen minder in aantal aanwezig zijn en er niemand met een jachtje graag aan lager wal wil slapen (i.v.m. de golfjes/golven) hebben we dus niet het idee iemand tekort te doen. Dus....... wordt het 5 x 3 x 24 uur, waarin een collega-luxe motor 'Quo Vadis' aan de volgende reeks palen aanmeert, met heel gezellige mensen aan boord, ongeveer van onze leeftijd. Een echt schippers-echtpaar, die vele ongezouten verhalen kunnen vertellen van het schippersleven, wat lang niet naltijd zo romantisch was, als dat het lijkt, en merendeels bestond uit keihard werken. En zo gebeurt het dat onze bijboot regelmatig heen- en weer vaart tussen de beide schepen, om bij elkaar te kunnen komen voor een gezellige babbel. Miep en Bert, woonachtig in de omgeving van de Grote Brekken, nemen vòòr het weekend van 30 aug. afscheid van ons, wegens de komende slechte weersomstandigheden .Van dat slechte weer hebben wij genoten. Wat ben je dan klein en watis het mooi om te zien, als al dat geweld zich op het grote water stort, als de regen horizontaal over het water scheert, daarbij alle toppen van de golven meenemend. En je ziet dan ook,hoegrote groepen meeuwen en meerkoetjes zich in de wind keren en rustig op de golven blijven liggen. wachten.Voor de vele zeilwedstrijden, die wij op de eerste rang kunnen volgen, is het een harde dobber en we zien heel wat bootjes omslaan.

Maar ondanks dat het een heel bijzondere ervaring is, om het water te horen kabbelen, terwijl je in de sauna zit en je in slaap wordt gewiegd door de trage golfbewegingen, komt er toch een moment dat er weer gevaren moet worden.

Op 31 aug. , als we onzevaste logè om 7.15 uur(brr) naar de wal hebben gebracht, besluiten we te vertrekken van 'onze steiger' met heel veel dank aan het Rekreatieschap de Marrekrite, een, in 1957 opgericht, samenwerkingsverband tussen de provincie Friesland en 21 Friese gemeenten. Vele kilometers aan steigers en eilanden zijn keurig aangelegd en worden prima onderhouden t.b.v. de vele watersporters, die zomers de zuid-west hoek bevolken.

Om 10 uur vertrekken we. Al snel worden we via de marifoon opgeroepen door de 'Quo Vadis' dat ze achter ons aan vaart naar ons doel van vandaag, nl. kilometerpaal 76 (advies vanschipper Bert), waar een mooie aanlegplaats is naast het Prinses Margrietkanaal. Een eiland met een aantal fikse meerpalen wordt onze verblijfplaats voor de komende 2 dagen, met een prachtig weids uitzicht naar alle kanten en weer onze gezellige buren. Een gezamenlijke lunch en een koffievisite verder, nemen we weer afscheid en op 2 sept. gaan onze trossen weer los en stomen we richting Grou (Nederlands = Grouw). Via het druk bevaren Prinses Margrietkanaal varen we langs de plaats waar onze Avontuur uit het water ging voor het stralen/schilderen en waar het beton vandaan gehaald was om het schip te balasten.

Tegen lunchtijdkunnen we na enig gezoek en overleg met de havenmeester, afmeren in de gemeentehaven van Grouw, vlakbij het bekende theehuis, met vrij uitzicht over het Pikmeer.En hier kunnen we dan weer wat fietsen, wandelen en( heel belangrijk) fourageren........

Tot de volgende keer!!!

Molly Malone

Weer een unieke ligplaats gevonden, naast de HESTER (!)Kampen blijkt een verzamelplaats te zijn voor allerlei oude zeilschepen, 3 en 4 masters, windjammers, schoeners, etc. die in het weekend aan de kade komen afmeren. Een genot, om alles voorbij te zien komen. De schoenerbrik 'Jannes van Campen' vaart voortdurend heen- en weer, om zijn passagiers, die een rondvaart of zeiltocht willen maken, te plezieren. En als we s'avonds rustig kijken naar alle vaarbewegingen op de IJssel, klinkt er plotseling het geluid van een studerend shantykoor!! en is het onmiddellijk afgelopen met de rust..... want waar komt dat vandaan?? Het komt van het zoldertje met openstaande ramen, vanaf het oude werfje, waar we tegenover liggen en het is volstrekt onmogelijk omdat zomaar te laten gebeuren. In no time hebben het vol elkaar dat MOLLY MALONE begeleid door 2 accordeons, op ons verzoek luidkeels wordt gezongen. MollyMalone (cockles and mussels) staat op het repertoire van de Koor Eigenwijs uit Weteringbrug en van vrouwenkoor Intermezzo uit Alphen aan den Rijn (weliswaar 3 stemmig/acappella, dus zonder accordeon). Herinneringen genoeg dus en in een volledig aangepaste omgeving. Een geweldig sfeertje, een groep mannen, die drinkend en rokend genieten van het zeemansrepertoire.

In de tijd dat er via fiets en trein, gejaagd wordt op onze 'bijna' verloren foto's, komt de havenmeester nogeens controleren of we wel vertrekken, na die ene nacht.

En... omdatKampen heel gezellig is, en we een goed plek vinden in de monding van DE BUITENHAVEN blijven we nog even lekker hangen. Een gezellige havenmeester (een andere) helpt ons met aanleggen, want onze ervaring met jachthavens is nog nihil. We liggen heerlijk in de wind en nog steeds met vrij uitzicht over de IJssel.

Op zaterdag 15 augustus vindt het STRIPSPEKTAKEL plaats, in het centrum, wat helemaal vol staat met kramen vol stripboeken en allerlei gadgets van/over striphelden, zoals Suske en Wiske, Donald Duck, Astrerix en Obelix, enfin teveel om op te noemen. Er zijn ook kramen, waarin striptekenaars hun hand'tekening' plaatsen op verzoek, zoals o.a. Jan Kruis, van Jan, Jans en de kinderen, die voor ons liveeen tekening maakt van de Rode Kater etc. Deze dag wordt afgesloten met een spektaculairvuurwerk op de IJssel, waarbij we op de eerste rang, vanaf ons voordek, alles kunnen bekijken. Een drankje, een kaarsje, een luie stoel... laat het maar gebeuren.

Op zondag besluiten we weer verder te gaan. Ons doel: de plaats waar we 3 1/2 jaar geleden, toen we de avontuur samen met een vriendin ophaaldenuit Harlingen, voor de eerste keer overnachtten en waar het zo mooi was, dat we onszelf de belofte hadden gedaan, om daar naar terug te keren. De vrije steiger in de Grote Brekken nabij Lemmer - Zuid WestFriesland. Dat wil dus zeggen, een flink stuk IJsselmeer. Voorwaarde: rustig weer en liever niet aan lagerwal. Na het onvermijdelijke watertanken gaan om 9.20 uur de trossen los en varen we de IJssel af. Na 1 uur varen verlaten we de IJsseldelta, via het Keteldiep richting IJsselmeer. Inmiddels wakkert de wind aan van 3-4 naar 4-5, maar teruggaan is natuurlijk geen optie. Dus doorvaren maar en zien wat ervan komt. Maar de Avontuur houdt zich kranig, de meubels blijven keurigin het gelid, op ons IKEA keukentje na, dat niet is ingesteld op windkracht 5bij lager wal. De keuken is veranderd in een spookachtig geheel, waarbij, bij elke flinke roller, de laatjes open- en weer dichtgaan, zodat de bemanning veroordeeld is tot het voortdurend tegenhouden van laden met serviesgoed, bestek ed. En dat alles gedurende het traject: deRotterdamse- naar de Friese Hoek. En dan, met eenmaal Lemmer in het vizier, wordt alles weer rustiger en moeten we er vreselijk om lachen.

Om even na 15.00 uur varen we de Prinses Margrietsluis in(die van onze trouwkaart!!) . Daarna kijken we vol verwachting of de verlangde steiger nog vrij is en jawel..... om 16.00 uur liggen we aan steiger SL5A, en is alles in gereedheid.

We kunnen gaan genieten, verrekijker en fototoestel bij de hand. Wat een vrijheid, wat een rust!! We zijn getuige van de gedragingen van allerlei watervogels, watersporters ,van prachtige zonsondergangen, en van de ontwikkeling van onweersbuien. We kunnen hier vrij genieten van onze sauna(tje) , zwemmen rond ons schip en eventueel met de bijboot naar Lemmer om wat te fourageren of naar het OV te komen voor een uitstapje.

En als we s'avonds naar de sterren kijken, zien we in de verte, boven de bomen uit, afstekend tegen een donkere hemel, een prachtigstralende Mom ons eraan te helpen herinneren, dat we nog vlakbij de bewoonde wereld zijn.

Tja, bij het uitdelen van de goede levens, stonden wij vast en zeker vooraan............

Tot gauw weer.